RTL Z (2x), Groningen en Radio 1

Afgelopen week heb ik half Nederland gezien, met allerlei lezingen, panelbijdragen, interviews en masterclasses over de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Ook een aantal media-optredens, waaronder enkele bij RTL Z en Radio 1. Hieronder kun je er een paar terug kijken/luisteren:

http://rtlz.nl/tv/uitzendingen/rtl-z-nieuws-1400-uur-248 (vanaf 11:30)

http://www.rtlz.nl/tv/uitzendingen/rtl-z-nieuws-1500-uur-244

Radio 1:      ‘Je staat niet voor je zaak als je God uit de campagne houdt’   

Radio 1:      Nieuwsforum: ‘Donald Trump gaat niet veranderen’

http://www.nporadio1.nl/buitenland/1996-zo-beleefde-ik-in-groningen-de-amerikaanse-presidentsverkiezingen

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Campagnestrateeg Monasch leidt media om de tuin: welke lessen kun je trekken?

Jacques Monasch leidde vanmorgen iedereen om de tuin. Hij bracht een persbericht uit waarin stond dat ‘Het partijbestuur van de PvdA heeft besloten de kandidatuur voor het lijsttrekkerschap van Jacques Monasch niet te accepteren.’ Er volgden vrijwel direct pushberichten van diverse landelijke media, met koppen als: ‘PvdA-partijbestuur weert kandidatuur Monasch.’ Maar het klopte niet: de adviescommissie had positief geadviseerd over deelname van Monasch aan de lijsttrekkersverkiezingen en het partijbestuur wilde dat advies overnemen. Monasch trok zichzelf gisteren echter terug.

Laat dit een lesje mediastrategie zijn dat zowel journalisten als politici zich nog lang zullen heugen. Want aan de ene kant wordt de klakkeloosheid waarmee journalisten vaak elkaar berichten overnemen een steeds groter probleem (iedereen wil nieuws zo snel mogelijk berichten, want anders heeft de concurrent het), en aan de andere kant is de traagheid van politieke partijen op onjuiste berichtgeving vaak net zo erg. Het duurde bijna een uur voordat er een weerwoord op het frame van Jacques Monasch kwam. Het kwaad voor de PvdA was toen allang geschied: Teletekst ging bijvoorbeeld van het extreem gehaaste één-zin tellende en spelfout bevattende bericht dat de PvdA had gemeld dat Monasch niet mee zou doen naar ‘PvdA blokkeert kandidatuur’ en uiteindelijk pas een uur later naar het correcte ‘Monasch staakt lijsttrekkerschap’:

cwpvn3fxcaa1k28

cwpquggwgaau0ix

cwpdiyaxuaaxf0f

Ook tal van andere media namen het bericht meteen klakkeloos over van Monasch, zonder wederhoor te doen: de Telegraaf kwam met een pushbericht, Nu.nl berichtte ‘geweigerd als kandidaat-lijsttrekker’ en paste dat later pas aan naar ‘toch geen kandidaat bij PvdA’ img_9977-1 en op Twitter zagen we onder andere:

 

 

@NOS Jacques Monasch geweigerd als kandidaat-lijsttrekker PvdA nos.nl/l/2141806

@JaapJansen PvdA-bestuur laat @JacquesMonasch niet toe tot strijd om lijsttrekkerschap @BNR pic.twitter.com/WUk1cRAb5R

@LaRadio PvdA accepteert Monasch niet voor lijsttrekkersstrijd nos.nl/l/2141806 via @NOS

@EenVandaag PvdA weigert kandidatuur Monasch politiek.eenvandaag.nl/blogs-politiek…

@volkskrant #PvdA wijst #Monasch af als kandidaat-lijsttrekker volkskrant.nl/binnenland/pvd… pic.twitter.com/4VrHvLPSab

@RemkoTheulings (1Vandaag) Naast @JacquesMonasch ook @BosmanGerard afgewezen: “Verkiezing Samsom-Asscher is nu een flutverkiezing.” politiek.eenvandaag.nl/blogs-politiek… @eenvandaag

@JaapJansen (BNR) Zou PvdA-bestuur @LodewijkA en Samsom wel goedkeuren?

Een aantal tweets van journalisten werd zelfs snel weer verwijderd. Te snel helaas voor mij om er nog screenshots van te kunnen maken.

Kennelijk zijn veel journalisten vergeten dat Jacques Monasch niet alleen Tweede Kamerlid is, maar ook campagnestrateeg. Hij weet als geen ander hoe je dingen moet framen en spinnen. Nu ben ik toevallig zelf ook campagnestrateeg, dus herken ik de trucjes wel. Je zou echter verwachten dat journalisten dat ook doen (een enkeling zoals Wilco Boom maakte wél een voorbehoud, of gaf duidelijk aan dat Monasch de bron was en niet een andere partij). Die hebben echter deels baat bij gedoe binnen politieke partijen (ophef creëert immers lekker veel clicks) en doen de wederhoor dus ‘straks’ wel een keer. De schade voor de partij in kwestie is dan allang aangericht.

Die partij in kwestie is in dit geval de PvdA. Uiteraard moet je rekening houden met dit soort scenario’s. Het was al bekend van Monasch dat hij zich meer en meer als dissident opstelde. Zelfs in de Kamer dreigde hij met afwijkend stemgedrag. Het scenario dat hij uit de race zou droppen en vanmiddag dan hoogstwaarschijnlijk een nieuwe politieke partij aankondigt, had bedacht kunnen worden. Los daarvan had het partijbestuur binnen minuten na de aankondiging van Monasch vanmorgen moeten reageren om erger te voorkomen. Juist omdát je als je niet meteen reageert gewoon al ‘verloren’ hebt. Mensen denken dan: ‘waar rook is zal ook wel vuur zijn?’

Zelf heb ik ruime ervaring met journalisten die klakkeloos berichten overnemen. Ik stuurde jarenlang persberichten die vol met onzin stonden in de aanloop naar 1 april. Elk jaar namen méér media die over: van MTV tot Volkskrant, van NOS tot Nu.nl. Vrijwel nooit checkte iemand de bron.

Ook in de Obama campagne in 2008 kreeg ik te maken met soortgelijke praktijken. Niet voor niets werkten we op Obama’s hoofdkwartier toen aan rapid response: het zo snel mogelijk reageren op uitspraken van de tegenstander. Soms wel binnen 20 seconden (!) nadat een niet kloppende uitspraak van een dergelijke tegenstander was gedaan. Je móest wel, omdat dat soort uitspraken anders ‘de’ waarheid werden. Want niet weersproken. De concurrentie van journalisten onderling was daar moordend: 10.000 journalisten alleen al op de conventies in 2008, waarvan slechts 5.000 überhaupt geaccrediteerd. In het klein zien we dat in Nederland ook steeds weer. De gejaagdheid en gepastheid in de media zou echt een serieus bespreekbaar gemaakt moeten worden. Maar daar is vast geen tijd voor…

Posted in Uncategorized | Tagged , , | 2 Comments

Blog: De noodzakelijke weg naar een groene economie

Klimaat- en milieuproblemen zijn niet links of rechts. Maar ze worden wel mogelijk gemaakt door politieke keuzes. Bijvoorbeeld door het toestaan van vervuilende industrie, of door akkoord te gaan met ontbossing, of door miljoenen auto’s op fossiele brandstoffen te laten rijden.

We kunnen die problemen voorkomen door andere politieke keuzes te maken. Dat is belangrijk, want klimaat- en milieuproblemen hebben grote sociale gevolgen: ze veroorzaken droogte, overstromingen en ziektes. Ze zorgen voor grootschalige migratiestromen, armoede, hongersnood en sociale onrust. Sociaaldemocraten moeten daarom hun verantwoordelijkheid nemen en streven naar het maken van de juiste keuzes om deze problemen te voorkomen. Waar mogelijk moeten zij de gevolgen dempen en veranderingen in de goede richting initiëren en aanjagen.

De meest fundamentele verandering die noodzakelijk is om klimaat- en milieuproblemen te lijf te gaan is het switchen van het gebruik van fossiele grondstoffen zoals olie en gas naar hernieuwbare grondstoffen zoals zon, wind en biomassa. Biomassa wordt ten onrechte vaak vergeten. Zon en wind zijn geweldig om energie uit te halen, maar veel olie wordt momenteel gebruikt om stoelen, telefoons, vliegtuigen, vorken en miljoenen andere voorwerpen van te maken. Biomassa heeft ten opzichte van zonne- en windenergie een unieke eigenschap: het kan als enige worden ingezet voor materialen en chemicaliën. Anders gezegd: op zonne-energie kun je niet zitten en verf kan niet van windenergie worden gemaakt.

Juist in Nederland liggen grote kansen op het gebied van het ‘verwaarden’ van biomassa. Wij zijn als geen ander in staat door onze technische kennis en ervaring de hoogst mogelijke productiewaarde uit organische grondstoffen te halen: grondstoffen voor de pharmaceutische en medische sector, groene chemicaliën, veevoer, enzovoorts. Dit biedt unieke kansen voor economie en werkgelegenheid. De overgang naar een biobased economy biedt kansen voor de landbouw, de agro- food industrie, de chemie, de biotech sector, de handel, de kennisinfrastructuur, de energiesector, de havens, de industriële complexen en de logistieke sector, evenals voor economisch en ecologisch duurzame innovaties. Dat laatste is zeer belangrijk, omdat er natuurlijk wel rekening gehouden moet worden met de biodiversiteit, de unieke omstandigheden van lokale economieën en het voorkomen van nieuwe food-for-fuel-achtige dilemma’s.

Het Nederlandse bedrijfsleven denkt het BNP in eigen land al in 2020 met €20 miljard per jaar te kunnen verhogen door op de biobased economy in te zetten.

Nederland als marktleider
Er zijn al veel initiatieven gaande op het terrein van de biobased economy. De papier- en kartonsector denkt daarmee in 2020 bijvoorbeeld een energiereductie van 50% te kunnen bereiken en in de chemie wordt er naar gestreefd om een kwart van de fossiele grondstoffen die in deze sector gebruikt wordt te vervangen door duurzame biogrondstoffen.

Het is zaak voor het nieuwe kabinet om de ontwikkeling naar een biobased economy te versterken en te versnellen door faciliterend op te treden. Zo kan onze afhankelijkheid van fossiele grond- en brandstoffen worden verminderd en kan Nederland een leidende economie op het gebied van de biobased economy worden. Dat is een grote uitdaging, want de afgelopen eeuw is onze hele economie ingericht geweest op het gebruik van fossiele grondstoffen. Een complete systeemverandering is derhalve vereist.

De ontwikkeling van de biobased economy vraagt zowel op nationaal als Europees niveau dus om een geïntegreerde benadering, een systeembenadering. Naast technologische oplossingen zijn daarbij ook aandacht voor infrastructuur, logistiek, marktontwikkelingen en veranderingen in overheidsregulering vereist. De transitie kan alleen slagen in nauwe samenwerking tussen bedrijfsleven, overheid en wetenschap. De huidige programmatische overheidsaanpak is hiervoor uitermate geschikt gebleken. De vier belangrijkste zaken die een nieuw kabinet zou moeten regelen zijn het zorgen voor samenhangend, integraal beleid, het creëren van een gelijk speelveld, het ondersteunen van technologische ontwikkeling door te investeren in innovatie en het werken vanuit een marktgedreven aanpak.

Dit kan bijvoorbeeld door een fiscaal investeringsklimaat te creëren met gelijksoortige subsidie- en demonstratieregelingen als in het buitenland. Zo worden gelijke economische en ecologische kansen gewaarborgd. Ook kan de innovatieve kracht van het bedrijfsleven worden versterkt door gezamenlijk te investeren in pilot- en demonstratiefaciliteiten op het gebied van bioraffinage, wat noodzakelijk is om biomassa om te kunnen zetten in bijvoorbeeld brandstof, energie, chemicaliën of veevoer.

Door dit type maatregelen te nemen zetten we serieuze stappen in de preventie van nieuwe klimaat- en milieuproblemen. Het zal tijd en moeite kosten en niet alleen in Nederland, maar wereldwijd moeten voorlopig ook nog ontzettend veel van de eergenoemde sociale gevolgen worden aangepakt, maar een beter milieu begint bij jezelf, leerden we in de jaren ’80 al. Dus laten we deze stappen zetten.

Door: Kirsten Verdel

Posted in Uncategorized | Tagged , , , | 1 Comment

Terugkijken: ‘What Would Frank Underwood Do?’ Pop Culture & Politics in De Balie

Kijk hier ‘What Would Frank Underwood Do?’ terug. In een uitverkochte De Balie in Amsterdam vond 31 oktober de eerste avond over ‘Pop Culture & Politics’ plaats. Met fragmenten en gesprekken over House of Cards, The West Wing, The Walking Dead, Star Trek Deep Space 9 en tal van andere series die politiek, leiderschap en aanverwante zaken raken.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

‘What Would Frank Underwood Do?’ Luister Radio 1 terug over politieke tv-series

Afgelopen vrijdag was ik bij Radio 1 te gast over de dunne scheidslijn tussen feiten en fictie als het gaat om politieke tv-series en films en de realiteit in het Witte Huis of bij ons op het Binnenhof. Het item is terug te luisteren door te klikken op deze link: What Would Frank Underwood Do?.

Vanavond om 20:30 uur in De Balie in Amsterdam spreken we er uitgebreid over door bij de eerste Pop & Culture bijeenkomst. Dan gaan we dieper in op series als The West Wing, House of Cards en De Fractie, maar ook op The Walking Dead en Star Trek Deep Space Nine… De avond was uitverkocht, maar is inmiddels verplaatst naar een grotere zaal. Wil je dus nog komen -en een stukje uit de Theatertour over de Amerikaanse presidentsverkiezingen meekrijgen- ga dan snel naar de site van De Balie.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Te gast bij Radio 1 over seksueel geweld in Nederland

Luister hier de uitzending van 25 oktober terug, waarin ik te gast was over een groot taboe: seksueel geweld in Nederland en Amerika.
Radio 1 Dit is de Nacht – Seksisme waait de oceaan over

Posted in In de media | Tagged , , | Leave a comment

Te gast bij Radio 1 Langs de Lijn en Omstreken

Luister hier de uitzending van 10 oktober terug, waarin ik te gast was over de Amerikaanse presidentsverkiezingen.
Langs de Lijn en Omstreken (21-10-2016)

Posted in In de media | Tagged , , , | Leave a comment

Te gast bij Radio 1 Langs de Lijn en Omstreken

Luister hier de uitzending van 23 september terug, waarin ik te gast was over de Amerikaanse presidentsverkiezingen.
Langs de Lijn en Omstreken (23-9-2016)

Posted in In de media | Tagged | Leave a comment

Te gast bij PAUW over Michelle Obama

Gisteravond was ik te gast bij PAUW, om te praten over Michelle Obama, naar aanleiding van de speech die ze afgelopen donderdag gaf. Het item is hieronder terug te kijken. Ik ben stiekem blij dat ik aan het eind van het gesprek de inhoud van de speech centraal heb kunnen stellen, daar ging het uiteindelijk om…

Posted in In de media, Politiek, Verenigde Staten | Tagged , , , , , , , , , | Leave a comment

De stand van zaken: Trump is nog steeds aan het verliezen.

Het tweede debat afgelopen nacht was wat mij betreft vooral een belediging van de democratie. Je zou toch willen dat het politieke debat op een hoog, inhoudelijk, intellectueel, weloverwogen niveau wordt gevoerd. In plaats daarvan kregen we een bak modder door ons televisiescherm heen, met als uitsmijter Donald Trump die zijn tegenstander beloofde in de gevangenis te zetten als hij president zou worden. Oké dan.

Iedereen was natuurlijk vooral benieuwd hoe beide kandidaten om zouden gaan met p***ygate. Dat liep gek genoeg met een soort sisser af: Trump wist binnen 14 seconden de aanval om te leiden: “Jaja, wat ik zei was erg, sorry, maar weet je wat pas écht erg is? ISIS!’ Het was een strategie die hij gedurende vrijwel het gehele debat zou hanteren: negeer gewoon de gestelde vraag, vertel je eigen verhaal, klaar. Overigens een slimme strategie.

Hillary had kansen genoeg om haar opponent alsnog de genadeslag te geven, die er in de aanloop naar het debat aan leek te komen. Maar ze kon het niet of wilde het niet, in ieder geval dééd ze het niet. Niet bij dat eerste ‘tacky’ onderwerp, maar ook niet in de rest van het debat. De grootste kans die ze had was toen het belastingbetalingsgedrag van Trump ter sprake kwam. In het eerste debat had Trump al laten vallen geen inkomstenbelasting te betalen. De New York Times wist daarna te achterhalen dat hij dat al bijna twee decennia niet doet. Dit keer vertelde Trump daar ook nog eens ontzettend trots op te zijn.

Het enige wat Hillary had moeten doen, was een lijstje opsommen van beleid dat Trump wil veranderen. Zaken die geld kosten, op het gebied van onderwijs, zorg, defensie, energie, infrastructuur, migratie, noem maar op. En dan concluderen: ‘all these things require a joint effort from the American people. All these things have to be paid with tax money. The money you proudly refuse to pay.’

Maar niets van dat alles. Het debat bleef intens, dat wel. Maar het was vooral net als het eerste debat een soort ‘greatest hits’ van de campagne.

Het gevoel wat een halve dag later over is gebleven is dat de enorme orkaan die tot aan het debat richting Trump ging, ineens afzwakte en verwerd tot een stevige windhoos. Beide kandidaten bedienden hun achterban weer.

Maar vergis je niet: sinds het eerste debat zat Trump in een neerwaartse spiraal. Hij verloor 4-6 punten nog vóór P***ygate. Dat niet alleen: op de dag van het tweede debat sloten ook de registratiemogelijkheden voor kiezers in de meeste swingstates. Precies in de week tot aan die sluiting lag hij enorm onder vuur, en daalde het aantal Republikeinse registraties significant, terwijl die van de Democraten juist steeg. Wellicht dat Trump het minder slecht (…) deed in het tweede debat dan gedacht, de Titanic is nog steeds zinkende. Het enige wat hem nog kan redden is een lage opkomst aan Democratische zijde, en een vrijwel volledige opkomst van alle geregistreerde kiezers aan Republikeinse zijde. Dat laatste scenario wordt steeds onwaarschijnlijker, het eerste daarmee ook. Ik denk steeds meer dat hij al (dik) verloren heeft.

Kirsten Verdel werkte in 2008 op het landelijk hoofdkwartier van Barack Obama. Ze spreekt de komende weken bij diverse gelegenheden over hoe het er achter de schermen bij presidentsverkiezingen aan toegaat. O.a. op:

16 oktober 13:10 Eindhoven FM

21 oktober 20:30-22:00 Radio 1

23 oktober Parkstad Limburg in Heerlen
24 oktober Chassé Theater in Breda
31 oktober 20:30 De Balie in Amsterdam (What Would Frank Underwood do?)
2 november Oude Luxor in Rotterdam
7 november JuniorKamer in Tilburg
7 november All American Night in Leiden
8 november Groningen Forum in Groningen
8 november 01:30 Radio Rijnmond

Posted in In de media, Politiek, Verenigde Staten | Tagged , , , , , | Leave a comment

COLUMN: Amerikaanse presidentsverkiezingen 8 november? Eigenlijk zijn ze volgende week al… (and here’s why)

De Amerikaanse presidentsverkiezingen komen rap dichterbij. De inmiddels al jarenlang lopende campagne gaat zijn laatste vijf weken in: op 8 november is het zover. Veel mensen denken dat de campagne nu in de ‘hete fase’ komt, en dat de hoofdkwartieren van beide kandidaten overuren draaien in de laatste weken. Niets is minder waar.

Juist in de laatste paar weken worden die hoofdkantoren zo ongeveer ontmanteld. Praktisch iedereen die daar werkzaam is wordt dan richting een van de swing states gestuurd om mee te helpen met de grondoperaties aldaar. Media hebben voor die laatste weken immers hun eigen plannen en eventuele scoops allang klaar liggen. Het is voor de Republikeinen en Democraten dan veel belangrijker om er voor te zorgen dat er zoveel mogelijk mensen die zéggen hun kandidaat te steunen ook daadwerkelijk naar de stembus te krijgen. “Get out the vote” acties dus. In 2008 kreeg ik daar zelf ook mee te maken, toen ik de laatste twee weken van de campagne net als al mijn collega’s vanuit het landelijk hoofdkwartier op pad werd gestuurd. Ik mocht enkele duizenden vrijwilligers in Pittsburgh trainen en als  ‘tracker’ (feitelijk een soort spion) optreden bij bijeenkomsten waar Palin en McCain optraden. In tien dagen (!) tijd kwamen niet alleen zij langs, maar ook Hillary Clinton, Michelle Obama, partijvoorzitter Howard Dean, Bill Clinton en uiteindelijk Barack Obama zelf ook. Alles om dus ter plekke zoveel mogelijk mensen te overtuigen dat ze echt moeten gaan stemmen.

Zeker dit jaar zijn ‘get out the vote’ acties ongelooflijk belangrijk: Clinton heeft op papier een veel grotere achterban dan Trump aan Republikeinse zijde, maar ze heeft ook het probleem dat veel kiezers niet bepaald enthousiast zijn over haar kandidatuur. Dit ‘enthousiasm gap’ zal ze echt moeten dichten om Trump van het Witte Huis weg te houden. Het grote voordeel dat ze daarbij heeft is dat de Democraten een veel betere grassroots organisatie hebben in de swing states, die ze al jaren geleden hebben opgezet en goed onderhouden. Trump heeft in sommige staten bijna niets. Het was in augustus zelfs groot nieuws dat een 12-jarige zijn campagneleider was in Jefferson County in Colorado. Ook op de landelijke hoodfkantoren zie je het verschil in organisatie terug in alleen al de aantallen: eind augustus had Trump 131 medewerkers, Clinton had er 789. Financieel vertaalt dat zich ook in grote verschillen: eveneens eind augustus had Clinton in totaal 795 miljoen dollar opgehaald, Trump zat toen op 403 miljoen.

Probeert Trump dan zijn geld in ieder geval zo slim mogelijk in te zetten door bijvoorbeeld grote aantallen anti-Clinton spotjes uit te zenden in swing states? Ook niet: hij begon pas in augustus überhaupt met enige serieuze inkoop van spotjes. Hij gaf daar 4,5 miljoen dollar aan uit. De grootste bulk van zijn opgehaalde campagnegeld gaat maandelijks echter naar Giles-Parscale, het bedrijf van Trump’s Digital Director. Bijna 80 procent -soms meer- van het geld dat door donaties binnen komt bij Trump, wordt daarbij uitgegeven aan digitale advertenties waarin wordt opgeroepen om… geld te doneren! Dus niet aan inhoudelijke boodschappen. Daarnaast gaan grote sommen op aan de huur van zalen waar Trump spreekt, aan reiskosten en het drukken van Make America Great Again petjes en andere parafernalia.

Relatief weinig anti-Clinton spotjes dus. Behalve dan op social media, waar Trump duizenden nep-accounts actief heeft die zich voordoen als echte mensen. Zij vallen Clinton geautomatiseerd aan. Over het algemeen zijn er weinig inhoudelijke pro-Trump boodschappen. En er is praktisch helemaal geen inzet op ‘get out the vote’ acties. Want vergis je niet: veel van de mensen die op Trump willen gaan stemmen, zijn mensen die doorgaans nooit stemmen. Ik vraag me al maanden af of ze zich eigenlijk wel registreren als kiezer. Want dat is in Amerika verplicht om in november te mógen stemmen. De berichtgeving daarover is pas vorige week eindelijk echt op gang gekomen. En wat blijkt: in Florida en Pennsylvania doen de Democraten het erg slecht in vergelijking met 2012, terwijl juist veel meer mensen zich aan Republikeinse zijde hebben laten registreren als kiezer. Dat deden ze voornamelijk eerder in het jaar al. Dat klinkt als goed nieuws voor Trump, maar dat lijkt mee te vallen (of tegen, ligt er aan hoe je er naar kijkt). In veel andere staten heeft hij nauwelijks extra registraties binnen gehaald. Of winnen de Democraten juist veel meer. Daar komt nog bij dat sinds het eerste debat tussen Trump en Clinton het aantal registraties aan met name Democratische zijde nu lijkt te exploderen. Dat moet ook ook wel nú, want in de meeste swing states sluit de registratiemogelijkheid volgende week al, een maand voor de verkiezingen. Je zou wat dat betreft dus bijna kunnen stellen dat het nog maar een week is tot aan die verkiezingen.

Meer slecht nieuws voor Trump daarbij is dat de ‘angry white men’ die volgens zijn eigen logica op hem zouden moeten gaan stemmen, zich absoluut niet in groten getale hebben gemeld bij de registratiebalies. Daar moet hij het dus ook niet van hebben. Sterker nog: je zou verwachten dat die zich al eerder dit jaar massaal hebben gemeld. Dat hebben we niet gezien. We zien nu wél dat latino’s, zwarte Amerikanen en vrouwen zich relatief veel melden aan Democratische zijde. De groepen die door Trump keer op keer afgeserveerd zijn.

Het keerpunt is wat dat betreft echt het eerdergenoemde eerste debat geweest. Na de conventies in augustus, die dramatisch uitpakten voor Trump, leek de race gelopen: Clinton had een voorsprong van rond de 6% in sommige landelijke peilingen. Dat is gigantisch, zeker als je bedenkt dat Obama met 3,8% verschil van Romney won, wat bijna 5 miljoen stemmen was (op een totaal van pakweg 315 miljoen Amerikanen). In het kiescollege, waar het echt om gaat, was dat verschil nog veel groter: 332-206. Maar hij leek eindelijk advies van buiten te accepteren: ineens gaf hij geen persconferenties meer. Eerder was het juist op al die persconferenties die hij gaf dat het mis ging: hij zei dan vaak de meest idiote dingen, waardoor hij telkens weer negatief in het nieuws kwam. Zodra hij daarmee stopte, werd het stiller. De aandacht van veel media verschoof automatisch meer naar berichtgeving over Clinton. En jawel: gestaag maakte Trump zijn verlies in de peilingen goed. Simpelweg door wat vaker zijn mond te houden. Maar alle focus was weer terug bij het debat. En daar ging hij -om in de terminologie te blijven- dus weer ‘op zijn bek’. Sinds dat moment daalt hij weer in de peilingen én neemt het aantal Democratische kiezersregistraties toe.

Ja, ze kunnen allebei nog winnen. Ja, het is nog spannend. Maar ‘the path to victory’ wordt voor Trump wel steeds kleiner. Er komen nog twee debatten. Er komen nog onthullingen van schandalen aan beide zijden, maar de registratie eindigt volgende week. Daarna gaat het echt alleen nog maar om de vraag wie zijn achterban daadwerkelijk naar de stembus krijgt op 8 november.

Kirsten Verdel werkte in 2008 als enige buitenlander op het landelijk hoofdkwartier van Barack Obama. De komende tijd vertelt zij bij de Theatertour ‘De Race Naar Het Witte Huis’ hoe het er achter de schermen van de campagneorganisaties aan toe gaat:

23 oktober Parkstad Limburg Theater Heerlen
24 oktober Chassé Theater Breda
2 november Oude Luxor Theater Rotterdam

Dit artikel verscheen op 3 oktober op Joop.nl.

Posted in In de media, Politiek, Verenigde Staten | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

De race naar het Witte Huis: Theatertour met o.a. Verdel, Groenhuijsen, Mingelen en Vos

raceMet de Amerikaanse verkiezingen in het vooruitzicht, barst de strijd om het presidentschap los. Drie grote Nederlandse theaters halen met De race naar het Witte Huis deze enerverende campagne naar de intimiteit van het theater. Sprekers als Ferry Mingelen, Michiel Vos en Kirsten Verdel bieden een unieke vooruitblik op de Amerikaanse verkiezingen. Dit eenmalige theatercollege komt naast Parkstad Theaters Limburg Heerlen en het Chassé Theater Breda ook naar het oude Luxor Theater in Rotterdam.

Kaartverkoop:
23 oktober 2016 – Parkstad Limburg Theater in Heerlen (binnenkort)
24 oktober 2016 – Chassé Theater in Breda
2 november 2016 – Oude Luxor in Rotterdam

Zal er wederom een Clinton vanuit het Witte Huis regeren, of grijpt businessman Donald Trump de macht? Tijdens de unieke verkiezingsavond De race naar het Witte Huis nemen o.a. Ferry Mingelen, Charles Groenhuijsen, Michiel Vos en Kirsten Verdel u mee in het Amerika van nu. Naast serieuze onderwerpen en discussies is er ook ruimte voor een frisse dosis Amerikaans entertainment. Muziek, cabaret en serieuze gesprekken wisselen elkaar in hoog tempo af. Een eenmalige verkiezingsavond die de Amerikaliefhebber niet mag missen!

Ferry Mingelen
Ferry Mingelen is voormalig parlementair verslaggever en tv-presentator van de NOS. Hij werkte onder andere voor Den Haag Vandaag, NOVA en Nieuwsuur. Op de verkiezingsavonden was hij altijd te zien als live verslaggever vanuit Den Haag. Tegenwoordig is hij regelmatig te zien als politiek commentator in het praatprogramma Pauw en in diverse debatavonden.

Kirsten Verdel
Hoe zitten Amerikaanse campagneorganisaties in elkaar? Hoe ziet een presidentscampagne op een landelijk hoofdkwartier er van dag tot dag uit? Wat weten campagnes eigenlijk over hun kiezers? (spoiler: meer dan 1000 dingen per Amerikaan). Kirsten Verdel was de enige buitenlandse stafmedewerker van Barack Obama tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Tijdens deze bijzondere productie vertelt Verdel hoe ze samen met haar collega’s probeerde om na acht jaar Bush weer een Democraat in het Witte Huis te krijgen.

Michiel Vos
Michiel Vos is jurist en Verenigde Staten-correspondent, standplaats New York, voor Nederlandse en Vlaamse televisie en radio. In Amsterdam schuift hij elke maand aan bij Humberto Tans RTL Late Night om Nederland bij te praten over de Verenigde. Michiel Vos verslaat de Amerikaanse verkiezingen ook voor onder andere EénVandaag (NPO), Met ‘t Oog op Morgen (NOS) en KRO-NCRV radio. Daags voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen neemt Michiel Vos de bezoeker mee achter de schermen tot in het hart van de Amerikaanse politiek.

 

Posted in In de media, Politiek, Verenigde Staten | Tagged , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

Masterclass Amerikaanse presidentsverkiezingen boeken in 2016?

Voor masterclasses of workshops voor uw evenement over de Amerikaanse presidentsverkiezingen van Kirsten Verdel kunt u hier terecht voor boekingen. De Rotterdamse Kirsten Verdel was de enige buitenlandse stafmedewerker van Barack Obama tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2008. In een boeiend en persoonlijk verhaal beschrijft Verdel hoe ze samen met haar collega’s probeerde om na acht jaar Bush weer een Democraat in het Witte Huis te krijgen. Tevens biedt zij een unieke inkijk in de organisatie en werking van Amerikaanse presidentscampagnes.

In de voor u op maat gemaakte masterclass (voorkeur duur: 1 tot 1,5 uur, afwijkende tijden zijn mogelijk) kunnen onder andere de volgende onderwerpen aan bod komen:

  • Hoe zitten campagne-organisaties in Amerika in elkaar?
  • Welke strategische overwegingen maakte Obama in 2008?
  • Wat doet Hillary nu anders dan in 2008 en waarom waren caucussen toen beslissend?
  • Hoe ziet een presidentscampagne op een landelijk hoofdkwartier er van dag tot dag uit?
  • Wat is de reden dat het Republikeinse veld zo’n puinhoop lijkt te zijn in 2016?
  • Welke strategie zat achter de slogan ‘yes we can’?
  • Welk type kandidaat wint in meer dan 95% van alle Amerikaanse verkiezingen?
  • Wat is het belang en de geschiedenis van de persoonlijke benadering in Amerika?
  • Welke lessen kunnen Nederlandse partijen, bedrijven en andere organisaties hier van leren?
  • Wat is het belang van rapid response en opposition research?
  • Hoe invloedrijk is canvassen en kan dat in Nederland ook?
  • Wat weten campagnes eigenlijk over hun kiezers? (spoiler: meer dan 1000 dingen per Amerikaan)
  • Wat zijn SuperPACs en waarom bedreigen zij de democratie?
  • Hoe werkt het proces met delegatieleden in de presidentsverkiezingen?
  • Hoe veel geld gaat er om in een Amerikaanse campagne en hoe verhoudt zich dat tot Nederland?
  • Een inkijkje in het best bewaarde geheim van de Obama-campagne: vertrouwen en verantwoording
  • Hoe om te gaan met de media in een tijd van informatie overkill?
  • Wat is de DCCC en welke rol speelt deze organisatie bij verkiezingen?
  • Hoe valt het succes van Trump te verklaren?
  • Waarom is de verkiezingscampagne van 2016 zo anders dan voorgaande jaren?
  • Hoe ziet Trump’s campagneorganisatie er uit?
  • Wat is de geschiedenis van Hillary Clinton?

 
Achtergrond

De unieke kijk achter de schermen in de war room van de Democraten begon in 2005, toen Verdel door PvdA-Tweede Kamerlid Peter van Heemst werd gevraagd om zijn campagne te leiden voor de Rotterdamse gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Aansluitend werkte Verdel in de landelijke en provinciale PvdA-verkiezingscampagnes, wist met een bliksemactie oud-minister Klaas de Vries op een verkiesbare plek voor de Eerste Kamer te krijgen, om ten slotte na omzwervingen door China en Sierra Leone met de prestigieuze Sauvé Scholarship naar Canada te vertrekken.

In haar verhaal beschrijft Verdel hoe ze werd gevraagd om als campagnestrateeg voor Obama aan het werk te gaan. Ze werkte in het campagneteam onder andere aan rapid response, opposition research en aan Obama’s debatvoorbereiding. In een gedetailleerd verslag beschrijft ze hoe de strijd om de verkiezingen steeds negatiever werd. Op meeslepende wijze legt ze uit hoe de Democraten alle aanvallen desondanks wisten af te weren.

Kirsten Verdel (Leiderdorp, 1978) is bestuurskundige, politica en campagnestrateeg. Ze publiceerde over de verkiezingen voor het Financieele Dagblad en Vrij Nederland en was te gast bij onder andere Pauw & Witteman, EenVandaag, BNR, Radio 1 en NOVA. Ook schreef zij een boek over de campagne: Van Rotterdam naar het Witte Huis.

Voor boekingen of meer informatie: bel 0624-524437, of mail naar loc@ipimuu.org.

Posted in Uncategorized | Tagged , | Leave a comment

Wateroverlast: hoe houden we droge voeten in 2020?

Afgelopen zomer was het weer een aantal keer raak. Hagelstenen zo groot als tennisballen teisterden vooral het zuidoosten van het land en zorgden voor tientallen miljoenen euro’s aan schade. Volgens het KNMI zullen dit soort extreme weersomstandigheden in de toekomst steeds vaker voorkomen.

Hoe anticipeer je hier als lokale politiek op? En wat is bijvoorbeeld de rol van de waterschappen? Op zaterdag 17 september buigen verschillende politici uit alle bestuurslagen zich tijdens de CLB-bijeenkomst Groen en water in de stad en op het platteland over deze en andere vragen. Lokaal Bestuur deed alvast een rondje.

Wie: Jan Reerink
Wat: Fractievoorzitter in het hoogheemraadschap De Stichtse Rijnlanden

Waarom is wateroverlast een politiek probleem? Niemand is tegen het aanpakken van wateroverlast?
‘Politiek is wat mij betreft het nastreven van je idealen door het overheidsbeleid bij te stellen. Er gaat nu 2,5 miljard euro aan belastinggeld per jaar naar de waterschappen. Wat je daarmee doet is echt een politieke keuze. Alleen al het feit dat we die belasting kwijtschelden voor de laagste inkomens is zo’n keuze. Maar je kunt ook denken aan de taakopvatting van een waterschap: kies je voor een sobere uitvoering van je takenpakket, of kies je een wat ruimere opvatting. Mijn stelling is altijd: een rode dijk is groen.’

Wat wil dat zeggen?
‘Je kunt een waterkering aanleggen van beton en kunststof, klaar. Maar je kunt ook groen, wandel- en fietspaadjes, of een natuurvriendelijke oever met bankjes creëren. Als PvdA kiezen we voor natuurvriendelijke en ecologische oplossingen. De VVD kijkt er anders naar: “De lasten moeten worden teruggebracht, dus hoe goedkoper hoe beter”.’

Zijn er wel eens politieke problemen met andere bestuurslagen?
‘Gemeenten bouwden in het verleden op de laagste plekken in polders en kwamen daarna klagen of de waterschappen misschien iets aan de wateroverlast konden doen. Sinds de komst van de verplichte watertoets voor nieuwbouw gaat het beter. De minister wil die toets nu weer afschaffen, omdat “het ook allemaal wel kan door gewoon goed samen te werken.” Nou, niet per se dus. Daar komt bij: gemeenten hebben vaak een commercieel belang bij het aanleggen van bedrijventerreinen, daar heb je een belangenconflict. En niet alle gemeenten hebben voldoende kennis over water in huis.’

Gemeenten zijn er wel meer mee bezig nu toch?
‘Ja, zeker na al die incidenten. En de samenwerking verloopt nu dus goed.’

Wat vind je er dan van om de waterschappen onder te brengen bij de provincie?
‘Als Statenlid leerde ik dat je water echt apart moet borgen. Het grote voordeel van de waterschappen in Nederland is dat we het beleidsmatig geborgd hebben. Water kent bij ons een aparte, onafhankelijke bestuurslaag met een eigen verantwoordelijkheid en financieringssysteem. De focus is dus puur op water. Dat hebben we nodig. Daarom doen we het zo goed als Nederland.’

Is de wateroverlast daadwerkelijk toe aan het nemen?
‘Ja, en je moet je dan ook bedenken dat een ‘extreme bui’ niet overal hetzelfde is. Op de wat hoger gelegen Veluwe heeft 50mm water een andere impact dan in Kockengen waar het waterpeil 1,85m onder NAP ligt.’

Hoe voorkomen we natte voeten in 2020?
‘Het helpt om regenwaterpijpen van het riool af te koppelen, zodat regenwater rechtstreeks de grond in gaat. Tuinen minder betegelen helpt ook, net als het stimuleren van groene daken. Waterschappen werken nu ook samen met de veiligheidsregio’s. We oefenen wat we moeten doen bij dijkdoorbraken. Tot een paar jaar geleden hadden we elkaars telefoonnummer niet eens. Nu zijn er draaiboeken. De samenwerking tussen de verschillende bestuurslagen gaat goed. Wat nog wel beter moet is de taakopvatting van Rijkswaterstaat. Zij hebben soms teveel oog voor mooie nieuwe projecten en minder voor onderhoud.’

Wat raad je andere waterschappen aan?
‘Geef bij belastingaanslagen inzicht aan bewoners op welke hoogte ze eigenlijk wonen, welke dreiging ze van water kunnen hebben en wat ze daar aan kunnen doen. Daarnaast moeten we met z’n allen veel scherpere keuzes maken over welke functies geschikt zijn voor welke locatie. Houd rekening met water. Daar begint het mee.’


Wie: 
Theo Maas
Wat: Wethouderin Someren (NB)

Someren heeft veel wateroverlast gehad toch?
‘We hebben ontzettend veel neerslag gehad in korte tijd. Het verouderde  rioolstelsel kon de extreme regen niet verwerken. Er stond soms tot wel 20 cm water in woningen. Daar kwam niet veel later nog een heftige hagelbui overheen, met hagelstenen zo groot als tennisballen. Die veroorzaakten zoveel schade dat een maand later nog steeds blauwe zeilen op daken te zien zijn. Complete kassencomplexen zijn verwoest.’

Grondwater dat omhoog komt is toch lastig aan te pakken voor bewoners?
‘Mensen moeten zelf hun kelder waterdicht maken, verzekeraars vergoeden gevolgschade door wateroverlast soms alleen maar de eerste keer. Daarna worden mensen geacht de oorzaak aangepakt te hebben. Maar dat is lastig. Zeker als het om huurders gaat: wat als de woningbouwcorporatie zegt geen geld te hebben voor verbeteringen, en je inboedelverzekering vervolgens niet uit wil betalen omdat je de oorzaak niet hebt opgelost? Los daarvan is de emotionele schade ook groot als iemand bijvoorbeeld net verbouwd heeft en na een nieuwe waterschade weer opnieuw moet beginnen.’

Hoe kan de lokale politiek hier iets aan doen?
‘Het rioolstelsel moet aangepakt worden en daarbij moeten we met nieuwe modellen gaan werken, niet meer met neerslagmodellen van 40 jaar geleden. We stimuleren natuurlijk al dat mensen hun tuinen minder betegelen, zodat het regenwater sneller weg kan.’

Moet je dat soort maatregelen afdwingen?
‘Liever stimuleren dan verplichten. Om bijvoorbeeld groene daken te realiseren kunnen we subsidies of duurzaamheidsleningen verstrekken en informeren over investeringen. We moeten in ieder geval de samenwerking met andere overheidslagen zoals de waterschappen vasthouden, dat gaat de laatste jaren beter, en de noodzaak van die samenwerking wordt alleen maar groter.’

Wie: Henk Leenders
Wat: Woordvoerder natuur en landbouw in de Kamerfractie

Wat doen jullie vanuit de Tweede Kamer om wateroverlast tegen te gaan?
‘Lutz Jacobi en ik hebben samen de nota-Groen en water in de stad geschreven, die in juli is gepresenteerd. Daarin beschrijven we de PvdA-visie op groen en water dichtbij mensen. Daarbij gaat het in de eerste plaats over gezondheid, welzijn en het bevorderen van biodiversiteit in steden, maar ook over wateroverlast. Groen en water in de stad zijn erg belangrijk om overtollig water na stortbuien op te vangen en om hitte in de stad tegen te gaan. Het kan in de stad zo 5 graden warmer zijn dan op het platteland.’

Hebben jullie ook met mensen in het land hierover gesproken?
‘Ja, en we zijn bijvoorbeeld gaan kijken wat er is gebeurd met de toezegging van het ministerie van Economische Zaken dat er regio-ondersteuning zou komen na de recente overlast. Daaruit bleek onder meer dat de speciale verzekering die in 2002 in het leven is geroepen om de gevolgen van extreem weer op te vangen niet goed werkt. EZ betaalt een derde van de premies voor die verzekering, wat neerkomt op 9 miljoen euro per jaar. De resterende premies voor boeren zijn nog steeds erg hoog en de polissen hebben zoveel kleine lettertjes dat er vaak toch niet wordt uitbetaald. Daar komt nog eens bij dat boeren soms het ingecalculeerde risico nemen zich niet verzekeren.’

Heeft het Rijk daar een rol?
‘Ja, maar per saldo hebben lagere overheden een grotere rol bij groeninrichting en waterproblematiek. Het is daarom van belang dat er goede aansluiting is met de Omgevingswet en provinciale en lokale omgevingsvisies. Op provinciaal en lokaal niveau gaat het om planologische processen, stedelijke ontwikkeling, (versnelde) vergunningverlening en het realiseren van een stevig groenblauw netwerk. Gemeenten kunnen stimuleren dat mensen hun eigen omgeving vergroenen. Steden kunnen meer openbaar groen aanleggen. Het Rijk moet stimuleren, maar ook het goede voorbeeld geven. Zo willen we dat er meer groene daken komen. Gras, struiken, zelfs bomen kunnen op daken worden geplaatst, net als zonnepanelen die ook deel uitmaken van de definitie van “groen dak”.’

En als het stimuleren van dat soort zaken onvoldoende werkt?
‘Dan verplichten we bedrijven en overheden bij nieuwbouw of renovatie  bijvoorbeeld 50% groene daken aan te leggen. Net zoals dat in Frankrijk nu gebeurt. Links- of rechtsom, om de gevolgen van klimaatverandering tegen te gaan moeten we nu maatregelen nemen.’

Gepubliceerd in: Lokaal Bestuur

Posted in In de media, Politiek | Tagged , , , , , , , , | Leave a comment

De gekte op de Amsterdamse huizenmarkt neemt nóg verder toe

amsterdamEr staan op dit moment slechts 14 woningen op Funda binnen de Amsterdamse ring die een minimale oppervlakte van 75m2 hebben en minder dan 300.000 euro als vraagprijs hebben. Maar het is nog erger: 10 van die woningen zijn al verkocht, 2 staan er sinds vandaag pas op en 2 staan er om onverklaarbare reden ‘al’ twee maanden op.

Serieus: 3 ton voor een appartementje van 75 vierkante meter. Dat is echt idioot. En de gekte neemt nog steeds hand over hand toe. Een collega van mij deed vorige week een bod op een woning met een vraagprijs van 280.000 euro. Ze werd het niet. De winnaar bood 350.000 euro.

Gewone bezichtigingen zijn er dan ook allang niet meer. Makelaars organiseren open huizen. Daar komen dan tussen de 20 en 200 mensen op af. Huizen gaan steeds vaker boven de vraagprijs weg daarbij. Na twee keer een te laag bod hebben uitgebracht worden mensen immers al wanhopig of gefrustreerd: ook zij gaan meer bieden. Net als in Rotterdam en Utrecht trouwens. En wellicht elders ook.

Iedereen die nu roept dat het alleen maar een bubbel is: dat is te kort door de bocht. Amsterdam is een gewilde stad, met weinig mogelijkheden tot uitbreiding. De hypotheekrente staat erg laag en zal voorlopig stabiel blijven of verder dalen. Dat niet alleen: met Tweede Kamerverkiezingen in aantocht is er nu geen politicus die zal durven pleiten voor ingrijpen in de oververhitte markt. De kans dat de prijzen tot in ieder geval maart 2017 doorstijgen is dus erg groot. Daarna zou er een rem kunnen komen. De overdrachtskosten die nu 2% zijn zouden zo maar weer naar 6% kunnen worden getild. Dat scheelt zo maar 12.000 euro op de eerdergenoemde woningen van 3 ton.

In de tussentijd is er steeds meer spillover te zien naar randgemeenten en zelfs verder. Amstelveen en Haarlem zijn ook al onbetaalbaar aan het worden.

En nee, mijn verwachting is dus níet dat dit een enorme bubbel zal blijken. Er zijn te weinig woningen in Amsterdam, en als internationale stad zal de vraag voorlopig alleen maar stijgen. Met lage rentes blijven ook hoge bedragen betaalbaar. Het probleem manifesteert zich eventueel pas als rentes weer stijgen en prijzen toch gaan dalen: dan kunnen ze moeilijker of niet verhuizen. Maar als ze blijven zitten, is er weinig aan de hand. Zie daar het volgende probleem: dan kan de doorstroming -opnieuw- vastlopen.

Oh ja, de huurprijzen zijn trouwens ook geëxplodeerd. Een woning van 75m2 kopen binnen de ring? 350.000 euro dus. Een zelfde soort woning huren? Dat begint vrolijk bij 1500 euro. Exclusief.

Veel plezier met jullie Amsterdam. Ik hoef er gelukkig niet heen.

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , | Leave a comment